• دوشنبه ۳ مهر ماه، ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۰
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 967-285-5
  • خبرنگار : 10152
  • منبع خبر : ایسنا منطقه مرکزی

خورهه در امان خدا ...

شهرت روستای خورهه به خاطر وجود معبد ی از دوره سلوكيان است كه هنوز ستون‌های آن پابرجاست. خورهه از روستاهای كهن استان مركزی است كه محوطه باستانی آن به قرن چهارم يا سوم قبل از ميلاد برمی‌گردد، بنای مجموعه تاريخی خورهه در مساحتی حدود 3550 متر و شامل سه بخش ايوان اصلی، مجموعه بخش شمالی و مجموعه بخش غربی قرار گرفته است .

به گزارش ایسنا، منطقه مرکزی، دو ستون سنگی باقيمانده بنا بر روی صفه سنگی اين ايوان استوار است، ارتفاع ستون ها با بيش از هفت متر و با در نظر گرفتن حجم سقف ايوان حدود 9 متر است.

جنس ستون های خورهه از نوع سنگ تراورتن است، اين سنگ ها دارای فرو رفتگی‌های متعدد هستند و از معدن سنگی كه در شمال غرب خورهه وجود دارد، تامين شده است . همچنین در شرق معبد خورهه امامزاده خورهه منسوب به سه تن از فرزندان امام كاظم(ع) قرار دارد.

دیدن ستون‌های خورهه هر ایرانی را به جهت یادآوری جلال و شکوه گذشته ایرانیان به وجد می‌آورد، ابتدای ورودی این معبد از دیوار‌های کاه‌گلی پیچ‌در‌پیچی تشکیل شده که بایستی این مسیر را تا رسیدن به ستون‌های خورهه دنبال کرد، فضای آرام و بی‌سرو صدای این منطقه آنرا خیال‌انگیز و آرام‌بخش تداعی می‌کند.

در حال حاضر ستون‌های خورهه در حال بازسازی است و داربست‌های فلزی در اطراف ستون‌ها خودنمایی می‌کنند، به نظر می‌رسد دیوارهای کاه‌گلی ابتدای این عمارت به تازگی مرمت شده باشند.

امکان تماشای زیبایی‌های این معبد بعد از غروب آفتاب وجود ندارد، چراکه با تاریک شدن هوا و نبود وسیله روشنایی، تاریکی این مکان دو چندان احساس می شود، اما آنچیزی که شاید بیشتر آزار دهنده است اینست که در این مکان حتی یک نگهبان هم وجود ندارد و افراد سودجو می‌توانند به سادگی قطعات کوچکتر این مجموعه را به تاراج ببرند.

نور ماه تنها عامل روشنایی شب‌هنگام در محوطه ستون‌های خورهه است، البته در این تاریکی نور سبز رنگ چراغ های امامزاده ای که در شرق این معبد قرار دارد، حال و هوای خاصی به این محوطه باستانی داده و شاید کمی هم فضایی روحانی ایجاد کرده و با مشاهده این نور زیبا این فکر به ذهن بازدیدکنندگان نگران خطور می کند که گرچه نگهبانی در این محوطه نیست، اما ستون‌های خورهه در امان خدا هستند ... !

این نگرانی ها ما را بر آن داشت که در این خصوص با رئیس میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری محلات به گفت‌و‌گو بنشینیم.

علی مشهدی در گفت‌و گو با خبرنگار ایسنا، اظهار کرد: محوطه ستون‌های خورهه طی سه دوره در سال های 35، 55 و 75 مورد کاوش قرار گرفته و برای آن نیز ردیف اعتبار ملی در نظر گرفته شده است، امسال نیز پیرامون این معبد مرمت، دیوارکشی و محوطه‌سازی انجام شده است.

وی عنوان کرد: ستون‌های خورهه 2400 سال قدمت دارند و مسلم است که این میزان قدمت ستون‌ها را دچار  انحراف خواهد کرد، در حال حاضر با تعبیه داربست در اطراف ستون‌ها از انحراف بیشتر آنها جلوگیری می‌شود تا طرح مرمتی این بنا از اداره کل میراث فرهنگی برسد.

مشهدی عنوان کرد: پیرامون محوطه ستون‌های خورهه به تازگی کاه‌گل، شیب‌بندی و محوطه‌سازی شده و فضایی ایجاد شده که بازدیدکننده‌ها حتی در شرایط بد آب و هوایی هم می‌توانند از این مکان بازدید کنند، همچنین در آینده کار مطالعاتی این مکان برای تبدیل شدن آن به سایت موزه را در دستور کار خواهیم داشت.

وی در خصوص نبود نگهبان برای این منطقه عنوان کرد: سازمان میراث فرهنگی قرار نیست برای هر اثر تاریخی یک نگهبان بگذارد، در سطح استان مرکزی نزدیک به سه هزار اثر تاریخی شناسایی و ثبت شده و به دلیل محدودیت امکانات مالی امکان گماشتن نگهبان برای هر اثر وجود ندارد.

مشهدی افزود: در سطح روستاها و اماکنی که آثار تاریخی در آنها وجود دارد، انجمنی به نام انجمن میراث فرهنگی متشکل از نیروهای مردمی وجود دارد که رابطان ما در روستاها هستند، برای این افراد کارت‌‌هایی از طرف سازمان صادر شده و آنها روزانه در خصوص ابنیه تاریخی به ما گزارش می‌دهند، به همین علت این اماکن نیاز به نگهبان ندارند.

وی افزود: اگر اثر تاریخی به سایت موزه تبدیل شود، طبعا نگهبان خواهد داشت و بلیط ورودی برای آن در نظر می‌گیرند و از درآمد حاصل از آن برای همان محل استفاده می‌‌کنند.

مشهدی ادامه داد: در حال حاضر در سطح شهرستان محلات بالای 20 اثر تاریخی وجود دارد، چنانچه بخواهیم برای هر کدام از این اماکن نگهبان بگذاریم، کل نیروی انتظامی را برای مراقبت آنها باید اختصاص دهیم، اما مردم این مناطق حساس هستند و از ابنیه کهن مراقبت می‌کنند، بارها شده که موارد مشکوک را به اطلاع نیروی انتظامی ‌رسانده‌اند.

به نظر می‌رسد مردم روستا با تشکیل انجمن میراث فرهنگی از اماکنی مانند ستون‌های خورهه مراقبت می‌کنند، اما این اقدام برای نگهداری و مراقبت از یک بنای تاریخی کافی نیست و با توجه به اینکه نیروی انسانی مورد نیاز برای تحقق این مهم در حال حاضر در اختیار میراث فرهنگی نیست، باید اینگونه بناها تا تبدیل شدن به سایت موزه و درآمدزایی، در انتظار نگهبان بمانند.

 


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: