• یکشنبه ۹ مهر ماه، ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۷
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 967-1485-5
  • خبرنگار : 10015
  • منبع خبر : ----

تعزیه وفس، 220 سال سوگواری از جنس نمایش

تعزيه‌خوانان وفسي بيش از 220 سال است که در آئینی از جنس نمایش، شهادت جانسوز اباعبداله الحسین(ع) و یارانش را به سوگ می نشینند.

به گزارش ایسنا، منطقه مرکزی، تعزیه (یا تعزیت) در لغت به معنی سوگواری، برپایی یادبود برای عزیزان از دست رفته، تسلیت به بازماندگان و در برخی مناطق ایران مانند خراسان به معنای مجلس ترحیم است. اما آنچه که امروزه به عنوان تعزیه شناخته می‌شود یک نمایش آیینی است که با الهام از حوادث عاشورا و واقعه‌ی کربلا برای عزاداری سرور شهیدان اباعبدالله الحسین(ع) اجرا می‌شود. این نمایش، یک نمایش مذهبی منظوم است.

اين نمايش مذهبي در ميان مردم ايران بویژه در روستاها و شهرهاي کوچک و نقاط کويري جايگاه ويژه‌اي دارد و با باورهاي بومي و فرهنگ جامعه در آميخته است .

اين آميختگي در جامعه‌اي همانند وفس که یکی از روستاهای کهن استان مرکزی در منطقه کمیجان است، بسيار چشم‌گير و قوي است، به ‌طوري‌ که تمامي اهالي روستاي وفس که مدت‌ها قبل مهاجرت کرده‌اند، در ايام دهه اول محرم و بخصوص روزهاي تاسوعا و عاشورا، حتما در روستا حضور مي‌يابند تا شاهد مراسم تعزيه باشند.

تعزيه‌خوانان وفسي قدمت شروع تعزيه را بيش از 220 سال مي‌دانند و بعضي قدمت آن را به قبل‌تر از آن نيز برمي‌گردانند. وفس به علت برگزاري باشکوه مراسم تعزيه و همچنين ساير مراسم‌ها و آيين‌هاي مذهبي به دارالمومنين معروف بوده و هست.

وفس به جهت برخوررداری از جاذبه های بسیار و تاریخ کهن خود به عنوان روستای هدف گردشگری شناخته شده و آئین تعزیه خوانی را که یکی از این جاذبه های تاریخی است هرساله با شور بسیار برگزار می کند .

روستای وفس با مختصات جغرافیایی 49 درجه 22 درجه طول شرقی در 15 کیلومتری کمیجان در 105 کیلومتری شهر اراک قرار دارد و از شمال غرب به کوی قلعه گیری و از جنوب شرقی به کوه دزلی محدود می شود .

این روستا کانون یکی از زبان های شیرین فارسی قدیم نیز هست و با توجه به متون اوستایی، پهلوی و سبک شناسی گویش، زبان تاتی که امروز بین مردمان این منطقه رایج است از نظر زبان شناسان شاخه ای از زبان های مادی است و تمامی مختصات زبان را دارد .

در ایران باستان از آنجا که تبدیل حروف در زبان های ایرانی رایج بوده می توان احتمال داد کلمه ویس اوستایی، پهلوی به معنی دهکده و روستا تبدیل به وفس شده است .

تکلم به زبان تاتی، خود یکی از جاذبه های خاص وفس برای گردشگران است، به گونه ای که در حال گذر از کنار دو وفسی که در کوچه ای گرم گفتگو هستند گوش می خوابانی تا مگر چند جمله ای را از یک گویش باستانی را در بکرترین حالت خود بشنوی.

شغلی اصلی ساکنان روستای وفس کشاورزی و دامپروری است و محصولاتی مانند گردو، بادام و لبنیات را تولید می کنند، علاوه بر آن ساکنان این روستا با هنرمندی تمام در حوزه صنایع دستی، بافت زیراندازهای نفیس و زیبا و رودوزی سنتی نیز تبحر خاص دارند .


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: