• پنجشنبه ۱۳ مهر ماه، ۱۳۹۶ - ۱۰:۱۳
  • دسته بندی : اجتماعی
  • کد خبر : 967-6484-5
  • خبرنگار : 10130
  • منبع خبر : ایسنا منطقه مرکزی

به مناسبت روز جهانی زیستگاه؛

شلیک مستقیم انسان به حق حیات

توسعه طلبی انسان ها در طول تاریخ بزرگترین ضربه را به حیات جانوری و گیاهی وارد کرده و دستاورد آن برای طبیعت به مخاطره افتادن و حتی از دست رفتن زیستگاه های جانوران و گیاهان است.

به گزارش ایسنا، منطقه مرکزی، از 17 دسامبر سال 1985 اولین دوشنبه ماه اکتبر به عنوان روز جهانی زیستگاه نامیده شد، زیستگاه، همه زیستمندان این کره خاکی را در بر می گیرد، اما شاید مظلوم ترین زیستمندان زمین جانوران و گیاهان باشند که زیستگاه آنها پی در پی مورد تهدید انسان قرار می گیرد و به طور کلی در هر نقطه ای می توان آثار تخریبی انسان را در زیستگاه های حیات جانوری و گیاهی شاهد بود.

توسعه جوامع بشری بیشترین آسیب را به حیات جانوری و گیاهی زده است به طوری که بخشی از زیستگاه جانوران تخریب و حتی از دست رفته و این امر به از دست رفتن برخی گونه ها نیز انجامیده است.

یک متخصص تنوع زیستی در گفت و گو با خبرنگار ایسنا با بیان اینکه زیستگاه بخشی از طبیعت است که شرایط زیست و ادامه حیات مانند آب، غذا، پناه، شرایط زیستی، فیزیکی، بیولوژیکی را برای جاندار فراهم می کند، افزود: شرایط هر زیستگاه ارتباط مستقیم با گونه ها و زیستمندانش دارد. مسلما جانداری که در جنگل زندگی می کند امکان ادامه حیات در یک زیستگاه کویری را ندارد و هر گونه تخریب در این زیستگاه بر زیستمندان نیز تاثیر منفی خواهد داشت.

دکتر حسین ظهوری زیستگاه ایده آل و استاندارد را تامین کننده نیاز جانوران و گیاهان دانست و گفت: زیستگاهی استاندارد و پویا تلقی می شود که زیرساخت و الزامات یک زیست طبیعی را برای جانداران فراهم کند و حتی علاوه بر شرایط اولیه زندگی امکان زادآوری و پویایی جمعیت را مهیا سازد و این امر مستلزم عدم دستکاری و رها کردن آن به حال خود است.

وی عامل اصلی تخریب زیستگاه های جانوری را انسان عنوان کرد و افزود: امروزه انسان با تاثیر مستقیم و غیرمستقیم بر طبیعت و توسعه مناطق شهری و روستایی و صنعتی باعث تخریب زیستگاه های جانوری شده است و این امر صرفا مربوط یه زمانه کنونی نیست بلکه از گذشته آغاز شده البته زمانی که جمعیت انسانی کم بود تخریب های چشمگیری حادث نشد، اما رفته رفته با افزایش جمیعت و توسعه ساخت و ساز روند تخریب زیستگاه های جانوری سرعت گرفت و افزایش یافت.

ظهوری با بیان اینکه البته ممکن است امروزه برخی عوامل طبیعی مانند آب شدن یخ های قطب جنوب و از دست رفتن زیستگاه های این منطقه که حاصل گرمایش زمین یا سوراخ شدن لایه اوزون است، به ظاهر باعث تخریب شده باشد، اظهار کرد: با بررسی سابقه این امر همچنان نقش انسان خودنمایی می کند و می توان عامل اصلی تخریب این زیستگاه را نیز انسان و فعالیت نادرست انسانی دانست.

وی با تاکید بر اینکه تنوع زیستی به زیستگاه بستگی دارد و تخریب زیستگاه عملا تنوع زیستی را دچار آسیب و از بین رفتن می کند، بیان کرد: تنوع زیستی به سه بخش زیستگاه، ژن و گونه ها تقسیم می شود و اگر زیستگاه تخریب شود عملا تنوع زیستی از دست می رود چراکه این دو عنصر وابستگی عمیقی با یکدیگر دارند و اگر شرایط زیستگاه نیاز گونه ها را تامین نکند باعث کم شدن و البته انقراض گونه می شود.

 دستیار تحقیقاتی دانشگاه سایمون فریز کانادا زیستگاه بدون حیات وحش یا بالعکس را بی معنا و مفهوم دانست و عنوان کرد: متاسفانه به صورت کلی زیستگاه های ایران نیز از تخریب و دستکاری های انسانی در امان نمانده اند و هر زیستگاه مشکلات خاص خود را دارد، زیستگاه های دریایی و رودخانه ای دچار بحرانی های جدی و شدیدی هستند و زیستگاه جنگلی که به دلیل قطع بی رویه درختان و شکار از بین می روند.

وی با بیان اینکه صحبت از زیستگاه های ایران ناراحت کننده است چراکه تقریبا تمامی زیستگاه ها در خطر هستند، افزود: هر جا که توسعه انسانی بیشتر بوده تخریب بیشتری در زیستگاه ها رخ داده است؛ زیستگاه هایی که مستقیما جاده از آن عبور کرده است مانند پارک ملی گلستان، یا زیستگاه های کنار مناطق شهری مانند پارک ملی خجیر و سرخه حصار در تهران و زیستگاه هایی که با اکوسیستم آبی در ارتباط هستند مانند تالاب گاوخونی، تالاب انزلی و دریاچه ارومیه که با توسعه انسانی درگیر بوده اند امروز دچار بحران اساسی هستند.

ظهوری اظهار کرد: با وقوع بحران در زیستگاه ها که ناشی از نزدیکی به مناطق توسعه یافته توسط انسان و حتی دور از مناطق توسعه یافته توسط انسان هستند عملا تخریب این مناطق حادث شده است حتی بخشی از زیستگاه های از توسعه دور مانده نیز به دلیل حضور توریست ناآگاه به خطر افتاده است اما در کل مناطق در دسترس انسان تخریب بیشتری را متحمل شده اند.

وی تصریح کرد: زمانی که جنگل ها به مزارع تبدیل می شوند و پیشروی می کنند گونه هایی که در گذشته در این جنگل بوده اند شرایط زندگی را از دست داده و به عقب رانده می شوند برای مثال حضور گراز که امروز به عنوان مشکل در مزارع مطرح است و حتی مجوزهایی برای شکار و کشتن آنها صادر می شود به دلیل این است که کشاورزان زیستگاه آنان را تصاحب کرده اند پس برای تامین نیاز خود به سمت این مناطق می آیند که این امر به قیمت جان حیوان تمام می شود.

مدیر کارگروه آموزش برنامه محیط زیست سازمان ملل با اشاره به تفاوت رویکردها و نوع برخورد افراد با جانوران افزود: در نقاطی از دنیا که شهرها درون برخی زیستگاه ها ایجاد شده اند می توان حضور جانوران را در جامعه شهری شاهد بود، اما برخورد انسان های ساکن در این نقاط با رویکرد مردمان ایران متفاوت است و سعی می شود که به حیات حیوانات احترام گذاشته شود و تا حدود زیادی مانع بروز مشکلات برای آنها می شوند.

وی درخصوص ایجاد زیستگاه های مصنوعی در زمان از بین رفتن زیستگاه طبیعی جانداران بیان کرد: اگر بتوان شرایط زیستگاه طبیعی را حفظ کرد تا بعد از سال ها به شرایط گذشته خود بازگردند، امری ایده آل حاصل شده است.

ظهوری گفت: زیستگاه های مصنوعی در قالب پارک های وحش تعریف می شوند. فضایی که یک قفس بزرگ برای زندگی حیوان در نظر گرفته می شود چراکه ایجاد یک زیستگاه با همه فضا، امکانات و شرایط طبیعی آن کاری دشوار است و احتمال عدم آشنایی نسبت به همه عوامل یک زیستگاه طبیعی نیز وجود دارد.

این متخصص تنوع زیستی افزود: با ایجاد زیستگاه مصنوعی می توان شاکله پناهگاه واقعی را به ظاهر ایجاد کرد، اما زیستگاه تنها آب و غذا نیست بلکه شرایط فیزیکی، اقلیمی، شیمیایی، زیستی و جغرافیای خاص خود را می طلبد که ایجاد آن در زیستگاه مصنوعی بسیار دشوار و حتی گاه غیرممکن است، البته اگر جانوری فاقد زیستگاه باشد چاره ای جز ایجاد زیستگاه مصنوعی و حفظ گونه وجود نخواهد داشت و در واقع برای حفظ نسل جانور ایجاد یک زیستگاه مصنوعی امری اجتناب ناپذیر است.

 

 


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: