• چهارشنبه ۱۷ مرداد ماه، ۱۳۹۷ - ۰۹:۳۲
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 975-785-5
  • خبرنگار : 10130
  • منبع خبر : ایسنا منطقه مرکزی

به بهانه روز خبرنگار،

سرعت‌گیر نباشید

روز خبرنگار که فرا می‌ر سد تب و تابی جامعه خبری را بر می‌دارد و برخی ادارات نیز به تکاپو می‌افتند تا روزی که به نام خبرنگار نامگذاری شده است را قدر بدانند و از زحمات یک ساله خبرنگاران که 365 روز سال همه سختی‌ها، تلخی‌ها و شیرینی‌ها، ناملایمات و نامهربانی‌ها تاب آورده‌اند، تجلیل کنند.

شغل خبرنگاری عشق است چراکه تنها یک عاشق واقعی مشقت‌ها را که با هیچ چیزی قابل قدردانی نیست به جان می‌خرد و انتظاری برای تجلیل و هدیه ندارد، یک لبخند رضایت و یک برخورد محترمانه آنها را بس است.

خبرنگاران در تعامل اولیه خود با یک مجموعه اداری، نهاد و سازمان با مسئول روابط عمومی ارتباط می‌گیرد چراکه پیشانی رسانه‌ای یک اداره، روابط عمومی است که حکم تسهیلگر و تسریع‌کننده را دارد، اما گاهی این تسریع‌کننده به مانند سرعت‌گیری بلند و طولانی عمل می‌کند که چیزی جز دلزدگی را برای خبرنگار برای همکاری با یک اداره به همراه ندارد.

همکاری با رسانه‌های جمعی جهت انعکاس مناسب عملکردهای بخش‌های مختلف و پاسخگویی به ابهام‌ها بخشی از شرح وظایف روابط عمومی‌هاست، آنها در ارتباط با رسانه‌ها موظفند که در جهت تنظیم، اطلاع‌رسانی و برگزاری نشست‌ها و کنفرانس‌های خبری، پاسخگویی به سوالات و مراجعات خبرنگاران و اصحاب رسانه و ارائه اطلاعات مورد نیاز با لحاظ کردن سطح و طبقه‌بندی اخبار و اطلاعات، بررسی مستمر اخبار و رویدادهای ادارات در خبرهای روزانه مطبوعات، خبرگزاری‌ها و فضای مجازی، ارسال اخبار اداره برای رسانه‌ها، شناسایی و بررسی وضعیت خبرگزاری‌ها و مطبوعات به لحاظ تاثیرگذاری، تیراژ و میزان مخاطب، بررسی درخواست‌های مصاحبه با رییس و معاونان اداره و اولویت‌بندی آنها، هماهنگی‌های لازم به منظور حضور مدير كل و معاونان اداره در خبرگزاری‌ها و مطبوعات، تهیه بانک اطلاعاتی خبرنگاران، خبرگزاری‌ها و مطبوعات، رصد روزانه اخبار اداره و تهیه بولتن خبری روزانه و... اقدام کنند.

با وجود این کارکردهای تعریف شده برای روابط عمومی‌ها متاسفانه در اغلب موارد شاهد بی‌توجهی و ساده‌نگری از سوی این مسئولان هستیم چراکه عموما مسئولان روابط عمومی‌ها فاقد علم و آگاهی کافی و دانش تعامل با رسانه و خبرنگاران هستند و با عملکرد خود عملا به بن‌بستی برای تعامل رسانه‌ای یک مجموعه با خبرنگاران تبدیل می‌شوند.

کافی است از خبرنگاران مصداق و نمونه‌ای از عملکردهای بن‌بست‌گونه روابط عمومی را درخواست کنید قطعا موارد بسیاری را متذکر می‌شوند و در کنار عملکرد نامناسب، بعضا به برخورد و رفتارهای نامناسب نیز اذعان می‌کنند البته مسئولان روابط عمومی‌های متعددی وجود دارند که سواد رسانه‌ای دارند و علم برخورد با خبرنگار و رسانه را می‌دانند، اما متاسفانه همواره رفتارهای غیرحرفه‌ای و ناملایمات بیشتر در ذهن می‌ماند.

اولین نقد وارده به عملکرد روابط عمومی‌ها برخوردهای گزینشی در تعامل با رسانه‌هاست که در برنامه‌های خبری خود تنها با رسانه و خبرنگاران خاصی همکاری دارند، این رفتار به صورت کامل کارکرد روابط عمومی‌ها را زیر سوال می‌برد و حتی در صورت نقد این عملکرد با بهانه‌های غیر واقعی و غیرقابل قبول مانند محدودیت‌های فیزیکی از پاسخگویی شانه خالی می‌کنند و حتی گاهی برنامه‌های خبری با حضور مدیران و مسئولان ملی بدون اطلاع‌رسانی برگزار می‌شود و اخبار آن توسط روابط عمومی جهت درج در رسانه‌ها ارسال می‌شود.

این نوع تعامل و در جریان قرار گرفتن رسانه‌ها از امور, فی‌نفسه اتفاقی مطلوب است، اما مشکل اینجاست که اغلب روابط‌عمومی‌ها به دلیل مسلح نبودن به سواد رسانه‌ای اخباری با کیفیت پایین را ارسال می‌کنند که حتی امکان درج آن در رسانه وجود ندارد و از طرفی نگاه‌های متوقعانه جهت انعکاس کلیه اخبار (بدون توجه به درجه اهمیت و ارزش‌های خبری) نیز از شاکله رفتارهای محترمانه با خبرنگار و چارچوب اصول رسانه‌ای خارج است و همین امر باعث می‌شود که در آینده روابط عمومی به خود اجازه تحریم‌های خبری در قبال یک رسانه و یا خبرنگار را بدهد.

خبرنگار برای پیشبرد کار خبری خود نمی‌تواند درگیر بن‌بست‌هایی به نام روابط عمومی‌ها شود، سرعت در انعکاس اخبار در دنیای امروز بسیار بالاست به طوری که حتی مرزهای زمان را به سرعت پشت سر می‌گذارد و خبرنگار نمی‌تواند با موانع دست و پنجه نرم کند چراکه از غافله خبرها جا می‌ماند، اما روابط عمومی‌ها هنوز نمی‌خواهند این حقیقت را بپذیرند و حتی نقدها و تذکرات مداوم و مکرر جهت بهبود این شرایط و تغییر رویه و توجه به شاخص‌ها و کارکردهای روابط عمومی‌ها بی‌اثر بوده است.

متاسفانه برخی روابط عمومی‌ها یک اداره را به حوزه استحفاظی خود بدل کرده‌اند، اجازه ورود و خروج هیچ خبری را نمی‌دهند و حتی در مواردی پا را از شرح وظایف خود فراتر می‌گذارند و رفتار مدیران کل و معاونان را تعیین مسیر می‌کنند که این امر نه تنها ارتقای جایگاه یک روابط عمومی را موجب نمی‌شود بلکه عملا جایگاه یک مدیرکل و معاون را تنزل می‌دهد، قطعا مدیر ارشد یک اداره و یا سازمان نسبت به امور مجموعه خود آگاه است، اما رفتارهای روابط‌عمومی‌ها ناقض این موضوع است به طوری که طرح سوال، دریافت پاسخ و درج در رسانه باید از فیلتر روابط عمومی گذر کند و گاهی استنباط می‌شود که روابط عمومی نقش مدیرکل را پذیرفته است و اجازه رفتار را به مدیران نمی دهد! و خبرنگار را به عنوان ابزار و زیردست خود می‌داند!

البته با رعایت جانب انصاف، مسئولان و مدیران روابط عمومی بسیاری وجود دارند که شاخص و اصول تعامل با رسانه را می‌دانند و شان خبرنگار را واقف هستند که بسیار قابل قدردانی است، اما در مقابل هستند مسئولانی که در تمام طول سال رفتاری به دور از احترام را به خبرنگاران روا می‌دارند و درست در روز 17 مردادماه هر سال آیین تکریم برگزار می‌کنند در حالی تکریم یک خبرنگار بیش از برگزاری آیین قدردانی و هدیه برخوردی محترمانه است که حداقل خستگی کار به تن باقی نماند.

آگاهی‌بخشی، اطلاع‌رسانی و تلاش‌های صادقانه از سوی خبرنگاران با هیچ هدیه و کادو و تجلیلی قابل قدردانی نیست بلکه باید به معنای واقعی و در عمل قدردان شان و جایگاه خبری خبرنگاران بود و این احترام و پاسداشت تنها به یک روز آنهم 17 مرداد خلاصه نشود.

 


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: